5. Sınıf Din Kültürü 1. Dönem 1. Yazılı Soruları: Senaryo 2

İnsan bedenindeki organlar, kişinin iradesi ve bilgisi olmadan da büyük bir uyum içinde, zamanında ve aksamadan çalışır. Beden de evren gibi mükemmel bir düzen ve plan üzerine kurulmuştur.

Saatin parçaları uyum içinde çalıştığı için onun kendi kendine oluşmadığı, bilerek yapıldığı anlaşılır. Saatten çok daha ayrıntılı ve uyumlu çalışan insan bedeni ve evren de kendiliğinden ya da rastlantıyla oluşmuş olamaz; bu düzen, her şeyi bilen ve gücü yeten bir yaratıcının varlığını gösterir.

Ayete göre birden fazla ilah olsaydı her biri farklı şekilde yönetmek isteyeceği için evrenin düzeni bozulurdu. Evrendeki düzenin hiç bozulmadan sürmesi, evreni yaratan ve yöneten tek bir ilah olduğunu, yani Allah’ın bir olduğunu gösterir.

Tevhit, Allah’ın bir ve tek olduğuna, O’nun eşi, benzeri ve ortağı bulunmadığına inanmaktır. İslam’ın bütün inanç esasları ve ibadetleri yalnızca Allah’a inanmaya ve yalnızca O’na kulluk etmeye dayandığı için tevhit İslam’ın temel inanç esasıdır.

İnsandan evrene tekrar tekrar dikkatle bakması, onu gözlemleyip düşünmesi istenir. Bu gözlem insana yaratılışta hiçbir uyumsuzluk ve düzensizlik olmadığını gösterir; böylece insan bu kusursuz düzeni yaratanın Allah olduğu, O’nun varlığı ve birliği sonucuna ulaşır.

Suyu, elektriği ve yiyecekleri israf etmemek; ağaçlara, bitkilere ve hayvanlara zarar vermemek, onları korumak; çevreyi kirletmemek, çöplerini uygun yerlere atmak. Bu davranışlar Allah’ın yarattığı düzene saygı göstermenin ve ona emanet gibi bakmanın gereğidir.

Öğrenci, planlı ve düzenli bir yapının (köprü) mutlaka onu yapan birini gerektirdiğinden yola çıkmıştır. Evren köprüden çok daha büyük ve düzenli olduğuna göre o da kendiliğinden oluşamaz; onu yaratan bir yaratıcı, yani Allah vardır.

Allah’a inanan kişi O’nun her şeyi gördüğünü ve bildiğini bilir; bu yüzden kimse görmese de dürüst davranır, başkasının hakkını yemez, yalan söylemez. Örneğin markette fazla verilen para üstünü geri verir. Bu davranışlar toplumda güveni ve huzuru artırır.

I: Semi (her şeyi işiten). II: Kadir (her şeye gücü yeten). III: Alîm (her şeyi hakkıyla bilen).

Yemeğe başlarken, ders çalışmaya, yola çıkmaya ya da güzel bir işe başlarken besmele çekilir. Besmelede Rahman ve Rahîm isimleri geçer; bu isimler Allah’ın yarattıklarına olan merhametini anlatır.

Rahman: Dünyada ayırt etmeksizin bütün varlıklara merhamet eden. Rahîm: Merhameti sınırsız olan, ahirette müminlere merhamet eden. (Ayette ayrıca Allah’ın gaybı ve görünen âlemi bildiği belirtilir; Alîm ismi de kabul edilir.)

Rahman ve Rahîm isimleri Allah’ın bütün yarattıklarına merhametini anlatır. Bu isimleri bilen insan da canlılara merhametli davranmaya çalışır; öğrencilerin kuşlara ve kedilere sahip çıkması bu merhametin davranışa yansımasıdır. Benzer örnek: Sokak hayvanlarına su kabı koymak, yaşlı bir komşunun alışverişine yardım etmek, hasta bir arkadaşı ziyaret etmek.

Allah birdir, tektir; Samed’dir, yani her şey O’na muhtaçtır, O hiçbir şeye muhtaç değildir; doğmamış ve doğurmamıştır; hiçbir şey O’na denk ve benzer değildir. Bu özelliklerden ikisi kabul edilir.

İhlas; samimiyet, içtenlik, bir işi yalnızca Allah rızası için yapmak demektir. Özet: Allah bir ve tektir. Her şey O’na ihtiyaç duyar, O ise hiçbir şeye ihtiyaç duymaz. O’nun ne çocuğu ne anne babası vardır; O’na benzeyen ya da O’na denk olan hiçbir şey yoktur.

Namazlarda, dualarda, Kur’an okunurken, mezarlık ziyaretlerinde ya da vefat eden yakınlar için okunan dualarda.